Door het beeld van de ondergang (thanatos), het ontglippen van gelaatsuitdrukkingen, het verlies van controle en uiteindelijk ook de macht van de beheersing en het negeren, creëert Kristof Van Heeschvelde een spanningsveld over zijn werk dat wij als fout en raar ervaren. Verborgen eros en beheerste thanatos staan heel gevaarlijk te balanceren op de rand van een psychologische afgrond. Net op deze rand maakt Kristof schilderijen die ons verborgen werelden tonen. Werelden die wij in ons collectief geheugen meedragen, maar niet altijd aan de orde van de dag zijn omdat ze als stoorzenders werken voor ons burgerlijk fatsoen. Lichaam en seksuele psyché binnen verschillende mensengroepen die tot een overweldigende, dreigend gecomprimeerde eenheid versmelten, het individu dat nauwelijks nog de controle heeft met verdoken angstsymptomen tot gevolg, de dreigende last van de seksuele dispositie, de isolatie en het identiteitsverlies komen in het werk van Kristof Van Heeschvelde allemaal tot uiting zodat de toeschouwer met een wrang gevoel achterblijft. Deels vervreemdend maar ook deels herkenbaar. Met zijn tekeningen reikt Kristof Van Heeschvelde de toeschouwer de hand om zo de denkwereld van de personages op zijn schilderijen beter te kunnen begrijpen. Het aanvullend karakter vormt daardoor een completer geheel en zijn dus onmisbaar in het werk van Kristof.
Met de reeks Youngboys toont Kristof ons de denkwereld,angsten, agressies,… van jong dedetineerden.
